एक गाणं


काही दिवसांपूर्वी फेसबुक वर एक प्रश्न होता कि २०११ चे आवडते गाणे कोणते. खर सांगायचं तर मी चांगल्या गाण्यांसाठी खूप वेडी आहे. मला खुपच आवडत गाणी ऐकायला. म्हणून चांगली मोठी लिस्ट असून सुधा मी ती लिस्ट चेक करायला सुरुवात केली आणि त्यात एक गाण सापडलं. पूर्वी कधी ऐकायला मिळाल नव्हत. पण मला ते गाण आवडल आणि साहजिकच उत्सुकतेपोटी मी त्या गाण्याचा गायक कोण आहे ते गुगल वर शोधल आणि वेगळीच कथा पुढे आली.

आधी ते गाण ऐका आणि आवडत का ते पहा. ते गाण आहे – Emptiness

या गाण्याची म्हणे नेट वर सध्या धूम आहे. ( माझ्यापर्यंत बरी येत नाही कधी). पण या मागची कथा वेगळीच आहे. खरी कि खोटी माहित नाही. या गाण्याचा गायक रोहन राठोर IIT – Guwahati चा student आहे किंवा होता.  नेट वर नुसत रोहन टाका कि लगेच सापडेल. म्हणून मी ती काही इथे देत बसत नाही. आता एक गजेंद्र वर्मा म्हणून गायक पुढे येऊन त्या गाण्यावर आपला हक्क सांगतो आहे. काहीही असो पण मला गाण खूप आवडल. कशाही मार्गाने का होईना जी प्रसिद्धी या गाण्याला मिळाली ती ते deserve करत अस मला वाटत.

त्या निमित्ताने नेहमी माझ्या मनात येणारा एक विचार मांडावासा वाटतो. मला अस वाटत कि आपल्या देशात talent खूप आहे पण समोर येत नाही. आपल्याकडे पण गायक आहेत जे फक्त national नाही तर international level वर पण आपल्या देशाच नाव मोठ करू शकतात. पण त्यांना योग्य मार्गदर्शन मिळत नाही.

आपल्या चित्रपटातल्या गाण्यांमुळे अल्बम्स ना प्रसिद्धी मिळत नाही. इतर देशात चित्रपटात गाण्यांना फारस स्थान नसत. मला वाटत कि फिल्म्स मध्ये बळच गाणी घुसवल्यामुळे बऱ्याचदा मजा जाते. quality movies जवळ जवळ बनतच नाहीत आपल्याकडे. खर सांगते मला ते अक्षरश गोंधळ घातलेली गाणी नाही आवडत. ना शब्दाना अर्थ ना संगीताला. बर असही नाही कि ते गाण कथेला पूरक असत. पण अशा चित्रपट संगीतामुळे चांगले, नवीन येणारे, नवे प्रयोग करणारे गायक प्रसिद्धीस मुकतात. मग अशा मार्गाने प्रसिद्धी मिळवायचा प्रयत्न केला जातो. पण त्यात त्यांना तरी काय दोष द्यायचा. जर या गाण्यासाठी प्रसिद्धी मिळवण्यासाठी या मार्गाचा वापर केला नसता तर ते लोकांपर्यंत पोहोचल असत का? मला नाही वाटत.असो या मार्गाने एक चांगला singer समोर आला.

या गजेंद्र वर्माच आणखी एक गाण. छान आहे.